Oyuncaklara Devam

Bu bebeklerden kalan çorapları en küçük parçasına kadar değerlendirdim. Komşumuzun bebeğine hediye ettim. Bu seferkinin başlığını biraz büyük yapmışım. Yukarıdan toplayıp içine elyaf doldurdum. Toplu model oldu. Kedi ve balığı özellikle ince çalıştım. Bbeklerin elleirne kolayca alıp, rahatça kemirmeleri için...
En son kalan elyafla da pazen arabayı yaptım.

Fotoğrafa tıklayın, büyüsün.

Çoraptan Bebek Yaptım

       Cumartesi günü akşam üzeri alelacele yaptım bu bebekleri. O akşam Naz' ın doğum günü kutlaması vardı, hediyesini önceden almıştım ama gitmemize 2 saat kala aklıma düştü bu bebekler. Geçen hafta sırf bu proje için çorap almış ve yıkamıştım. Annem de "artık bebeklerle çok ilgileniyor", demişti telefonda. Yapmam lazımdı acilen...

       El yapımı oyuncakları hep çok sevdim, oğlum için de çok oyuncak yapmıştım. O zamanlar böyle herşeyin fotosunu çekme alışkanlığım yoktu, arşivleyemedim. Erkek çocuklarına yapacağınız oyuncaklar sınırlı. Hazır kızımız varken tüm giyim, süsleme, aksesuar, bebek vs... heveslerimizi alalım. ( Naz için bu konuda çok hayalim var. İlk ojesini ben alacağım, ilk aşkını bana anlatacak, vs... Aannesiyle anlaştık bu konuda, o da tamam, dedi :) )

       Konuyu dağıttım yine... Neyse işte ilk önce pembe bebeği yaptım. Sonra aklıma Naz' ın kuzeni  Duru geldi.  O da 4 yaşında. Mavi çoraptan bir bebek te ona yaptım.

       Bebeklerin kafasında görünen saç, başka bir çorabın burun kısmı. Pembe bebeğin totosu çorabın topuk kısmı. Mavide o kısmı içten diktim. Şapkalar çorapların burun kısmı. Pembede bacakları ayrı çalıştım, mavide birleşik, sadece dikiş geçtim. İçlerine silikonlu elyaf doldurdum.

       Boyun kısmını birleştirmekte zorlandım biraz. Bu akşam bir bebek daha yaptım. Onda başka bir teknik uydurdum, daha kullanışlı ve kolay oldu.

      Yüzünü işledim.

      Bebeklere paket bile yapmaya fırsat olmadan eşim geldi ve gittik. Ada meraklısı çantanın üst kısmında duran bebekleri görünce aklıma kıskanabileceği geldi. Neyse ki, "aaa bebekmiş", diyerek ilgilenmeden çekti, gitti. Naz' ın bütün hediyelerini o açtı. Çoğuna sahip çıktı. Pastanın mumlarını 10 kez yaktırıp, üfledi. İlgiyi Naz' a kaydırmamak için elinden ne geliyorsa yaptı. Ada' yı evindeyken daha bir seviyorum ben. Evinde çok daha tatlı oluyor nedense. Evine çok yakışıyor, diye tabir ediyorum ben bunu. En sonunda yoruldu, cdyi takıp Caillou izlemeye kuruldu. Dedeler, amcalar, babalar, abiler, halalar, teyzeler, anneanneler, babaanneler vs... herkes mecburen tüm gece Caillou izledi :)

       Aslında bun lar geri dönüşüm projeleri ama bizde böyle renkli çorap yoktu. Ben genelde düz renk patik çorap kullanıyorum. Evde olsa da kullanmayı düşünmezdim, çünkü bebek oyuncağı olacağı için kullanılmış materyal kullanmak istemezdim. Çorapları yeni aldım ve yıkadım. Naz her bulduğunu ağzına sokuyor çünkü.

       İkisi de bebeklerini çok sevdiler. Naz' ın yüz ifadesi çok komikti. "Ayyyy", diye diye sarıldı bebişine...

Melez Bebeğim...

Dikkat! Bol fotoğraflı bir post olacak bu :)
Evvelki gece yarısı artık masamı ve odamı toplayayım derken önce dikiş makinamı kaldırdım. Sonra ipleri, kumaşları derken, tellerimin olduğu kutuda, eskiden yhaptığım tel bebeklerden giydirilmemiş bir iskelet takıldı gözüme. Bir de deniz kızı iskeletim var, bir ona bir normal iskelete baktım. Sonrasını hatırlamıyorum. Aşağıya inerken odada bomba patlamış gibi, ben mutlu, yorgun ve uykusuz, bebeğim hamur açma makinasının üzerinde oturuyor haldeydi. Oda halen öyle. Az önce gün ışığını kaçırmadan fotoğraf çekmeye çıktım. Biraz daha dağıttım.

İlk eteğini yaptım. Sonra ceketini... Kafasını çoraptan yapacaktım ama onlar daha karikatürize surat oluyor, hayalimdeki bu değildi. Ahşap boncuktan yapayım, dedim. Permanent kalemlerimi bulamadım ya da bitti attım hatırlamıyorum. Sonra bu kadife boncuğu buldum. Melez güzeli bir yüz çıktı ortaya. Saçları herzamanki gibi yünden değil elimle inceltip tiftiklediğim keçeden yaptım. Ayaklarına da yine tiftiklediğim keçeden botlar yaptım. Aksesuarlarını da tamamladım. Çok sevdim onu...

 

Annemler Ankara'dan döndüler, akşam da bendeydiler. Keçelerimi de getirmişler. Pek mesudum pekkk :)

Naz'ın İlk Saç Tüpü...

Geçenlerde kardeşim, (Naz'ın annesi) ne kadar kutu vs... toplamış bana gelirken getirdi. Bu kutu da Ada' nın oyuncaklı şekerlerinden artakalmış. Oyuncağını kırmış, kapaklı bir tüp vardı elde. Bu da lazım olur mu? diye sorunca ilk aklıma gelen Yelda'nın yaptığı saç tüpü oldu. Dün akşam bu fikri hayata geçirdim. Tel iskeletli çorap bebeklerimden bele kadar yapıp, yo-yodan etek giydirdim. Eteği kapağa yapıştırdım. Balon etek oldu :) Saçları özellikle gür çalıştım ki, Naz'ın saçları da gür çıksın... Naz'da henüz kesilecek saç olmadığı için(şu an 5 aylık ve hala kel gibi birşey) fotoğraftaki konu mankeni saç, benim ilk saçım. Albümün içinde yıllardır (sormayın kaaaç yıllardır) durduğu için kurdelası artık peksimet gibi olmuş :)